پیش از هر چیز، مروری بر مفاهیم برند:

برند چیست؟

بنا بر تعریفی که استوآرت آرگِس، یانگ و رابیکام ارائه می‌دهند، « برند مجموعه‌ای از وعده‌ها و انتظاراتِ تمایزآمیزی هست که یک محصول را به مصرف‌کننده آن پیوند می‌دهد.»

 به بیان دیگر، هرگاه نام، نشان، عبارت، الگو، طرح یا ترکیبی از این موارد را استفاده کنیم تا خدمات یا کالاهای ارائه‌شده خودمان را از دیگر ارائه‌دهندگان جدا کنیم، یک برند ایجاد کرده‌ایم.

البته، این فقط آفرینش یک برند است و به این معنا نیست که این برند آفریده شده، در بازار نیز شخصیت یک برند را دارد. این‌جاست که آگاهی، شهرت، برتری و دیگر مسائل، برند خام را به یک برند واقعیت یافته (در بستر بازار) تبدیل می‌کنند.

 

کوه یخ برند

محصول چیست؟

با توجه به دیدگاه فیلیپ کاتلر، هرچیزی که برای جلب توجه، کسب، استفاده و یا مصرف به بازار ارائه شود تا نیاز یا خواسته‌ای را پاسخ دهد، محصول نامیده می‌شود.محصول می‌توان فیزیکی باشد و یا غیرفیزیکی، فقط کالا باشد، فقط خدمت باشد و یا ترکیبی از هر دو.

تفاوت برند با محصول چیست؟

  1. محصول کالا یا خدمتی است که توسط تولیدکننده آن تولید می‌شود و برای فروش به بازار ارائه می‌شود. ولی، برند هویتی است که به شکل نشان، الگو، نام و دیگر شکل‌ها و مفاهیم توسط سازمان‌ها استفاده می‌شود تا خدمات و کالاهایشان از دیگران مجزا شود.
  2. محصول چیزی است که یک نیاز را پاسخ می‌دهد، مانند نیاز خودرو برای آمدورفت. ولی، برند خواست را پاسخ می‌دهد، این‌که برای آمدورفت چه خودرویی مورد خواسته است؟
  3. رونوشت و کپی‌ کردن یک محصول شدنی است. ولی، رونوشت و کپی‌برداری یک برند ممکن نیست.
  4. محصول توسط شرکت‌ها و سازمان‌ها ساخته می‌شود. ولی، برند توسط مصرف‌کننده ساخته می‌شود.
  5. محصول چرخه زیستی دارد و تاریخ انقضا دارد بنابراین قابلیت جایگزینی دارد. ولی، برند این قابلیت را ندارد و همیشگی‌ست.
  6. محصول انجام وظیفه می‌کند. ولی، برند القای ارزش می‌کند.
  7. محصول، به لحاظ ماهیت قابل لمس و یا غیرقابل لمس است. ولی، برند همیشه غیرقابل لمس است و فقط می‌تواند تجربه شود.

اهمیت برند

برند از دو جهت اهمیت دارد؛ از دید ارائه‌دهندگان و از دید مصرف‌کنندگان.

اهمیت برند از دید مصرف‌کننده:

  • شناسایی منبع/مرجع محصول
  • وظیفه تولیدکننده برای مسئولیت‌پذیری در قبال محصول
  • کاهش ریسک
  • کاهش هزینه جستجوی محصول
  • وعده، پیوند و پیمان با تولیدکننده محصول
  • ابزاری نمادین
  • نشان‌گر کیفیت

اهمیت برند برای ارائه‌دهنده:

  • وسیله‌ای جهت شناسایی جهت ساده‌سازی مهار و ردیابی
  • وسیله‌ای جهت حفاظت قانونی از ویژگی‌های منحصر به فرد
  • نشان‌دهنده سطح کیفیت به مصرف‌کننده
  • وسیله‌ای برای وقف کردن محصول به گروه‌های خاص
  • منبعی برای مزیت رقابتی
  • منبعی برای بازگشت‌های مالی

چه چیزهایی می‌توانند برندسازی شوند؟

  • تمامی محصولات فیزیکی
  • خدمات
  • خرده‌فروشان و توزیع‌کنندگان
  • محصولا یا خدمات آنلاین و دیجیتال
  • مردم و سازمان‌ها
  • ورزش‌ها، هنرها و سرگرمی‌ها
  • موقعیت‌های جغرافیایی
  • اندیشه‌ها و آرمان‌ها

 ارزش ویژه برند

برای درک چگونگی نیرومند شدن و برجستگی برندها، نیاز است تا مفهوم ارزش ویژه برند را درک کرد.

ارزش ویژه برند، ارزش تجاری تمامی پیوندها و انتظارات مثبت و منفی‌ای است که مردم در طول زمان از یک سازمان و خدمات و کالاهای آن به واسط تجربه، ارتباط و تصورات دارند.

ارزش برند از راه‌های مختلفی قابل اندازه‌گیری است:

  • ارزش اقتصادی دارایی خود برند
  • نهایت قیمت خواسته شده
  • میزان وفاداری بلندمدت مصرف‌کننده که برند ایجاد کرده است
  • سهم بازاری که برند به دست آورده است

اگر بخواهیم با نگاه اقتصادی‌تر به مسئله نگاه کنیم، ارزش ویژه برند میزان توان برند در میل دادن تقاضای مصرف‌کننده به سمت نهایت قیمت یا کسب سهم (بیشتر) بازار است.

ارزش برند از دید مصرف‌کننده

ارزش برند از دید مصرف‌کننده در سه عنصر خلاصه می‌شود:

  1. اثر تمایزساز
  2. دانش برند
  3. واکنش مصرف‌کننده به بازاریابی

توضیح: ارزش ویژه برند زمانی نمایان می‌شود که مصرف‌کننده واکنش متفاوتی نسبت به باقی برندها می‌دهد. اگر مصرف‌کننده چنین واکنشی را نداشته باشد، بنابراین برند محصول، یک محصول عمومی تلقی می‌شود، در نتیجه رقابت معمولاً بر سر قیمت خواهد بود.

از طرفی، دانش برند یعنی میزان دانایی مصرف‌کننده نسبت به برند، که سرچشمه‌گرفته از آن چیزهایی است که او از برند یاد گرفته است، احساس کرده است، دیده و یا شنیده است؛ که این ناشی از اقدامات بازاریابی است؛ در نتیجه با ایجاد دانش برند، می‌توان اثر تمایزساز را تقویت کرد.

همچنین، باید توجه داشت که تمامی ترجیحات، تصورات و رفتارهای مصرف‌کننده که در آخر باعث شیوه واکنش او به برند می‌شود، اثر گرفته از «تمامی» اقدامات بازاریابی برند است؛ از جزئی‌ترین و ساده‌ترین اقدامات تا کلی‌ترین و پیچیده‌ترین آن‌ها.

دانش برند

دانش برند، از آن جهت که باعث ایجاد اثر تمایزساز می‌شود، برای ارزش ویژه برند بسیار مهم است. بنابراین کاری که مدیران بازار باید انجام دهند این است که برای ایجاد و بهبود دانش برند در ذهن مصرف‌کننده، برنامه‌ای روشن داشته باشند. در نتیجه هر نوع از اطلاعات، چه شفاهی باشد، چه دیداری، مفهومی، انتزاعی و چه متنی، در ایجاد و یا بهبود دانش برند در ذهن مصرف‌کننده تأثیر دارد.

در مسئله دانش برند دو چیز اهمیت زیادی دارند:

  • آگاهی نسبت به برند
    که به شناخت برند و شیوه فراخوانی آن در ذهن مصرف‌کننده می‌پردازد.
  • تصویر برند
    که به تصور کلی ناشی از تمامی تجربه‌ها در کنار دانش برند می‌پردازد.

چه چیزهایی یک برند را قوی و برجسته می‌کنند؟

  • اطمینان از این‌که برند در ذهن مصرف‌کننده در ارتباط با یک محصول خاص یا یک نیاز خاص، به خوبی شناخته می‌شود.
  • ایجاد راهبردی تمامیت معنایی برند در ذهن مصرف‌کننده از طریق پیوند راهبردی لمس‌پذیر و لمس‌ناپذیر تداعی‌های برند با خصوصیاتی خاص.
  • بیرون کشیدن واکنش مناسب از مصرف‌کننده نسبت به شناخت و معانی برند.
  • تبدیل واکنش به برند به یک رابطه وفادارانه میان برند و مصرف‌کننده.

 هرچه میزان موفقیت در این چهار عنصر بیشتر باشد، توان برند نیز بالاتر خواهد بود.

فرآیند مدیریت برند

  1. جایگاه‌یابی برند

    - بازار هدف
    - ماهیت و ساختار رقابت
    - نقاط برابری و نقاط تمایز
  2. خط‌مشی جایگاه‌یابی

    - تعریف چارچوب‌های رقابتی
    - انتخاب یا ایجاد نقاط برابری و نقاط تمایز
  3. ارزش‌های برند

    - ارزش‌های هسته‌ای برند
    - مانتراهای برند
  4. برندسازی درونی

برنامه بازاریابی برند

  1. انتخاب عناصر برند برای ایجاد ارزش ویژه برند (که به طور کلی 6 شاخص در انتخاب عناصر به کار می‌رود)

    - به یادماندنی: عناصری که به یادماندنی باشند.
    - پرمعنا: عناصری که معنا یا مفاهیمی را القا کنند.
    - جالب و خوشایند: جالب بودن به لحاظ بصری، شفاهی یا ویژگی‌های دیگر.
    - قابل انتقال: عنصر مربوطه تا چه حد می‌تواند در میان محصولات پخش شود؟ و یا تا چه حد بُرد جغرافیایی می‌تواند داشته باشد؟
    - سازش‌گر: عنصر مربوطه تا چه در طول زمان و تغییرات، قابلیت سازش‌پذیری و تطبیق دارد؟
    - قابل حفظ: عنصر مربوطه تا چه اندازه قابلیت دفاع و حفظ قانونی و رقابتی دارد؟
  2. عناصر برند

    - نام
    - نشان اینترنتی
    - لوگو
    - شخصیت‌سازی
    - شعار
    - طنین (مانند طنین خاص پایانی تیزرهای کشور مالزی یا خاص ایرانسل یا طنین خاص نرم‌افزار شیپور)
    - بسته‌بندی
  3. تلفیق و ایجاد رابطه منطقی میان عناصر

  4. طراحی برنامه‌هایی جهت ایجاد ارزش ویژه برند

  5. استراتژی محصول

    - کیفیت
    - کارایی
    - ویژگی‌ها
    - کامل بودن و ناقص نبودن
    - قابل اعتماد
    - ماندگاری
    - پشتیبانی
    - شکل و طراحی
  6. استراتژی قیمت

  7. استراتژی کانال‌های توزیع

  8. یک‌پارچه‌سازی انتقال پیام‌های بازاریابی

    - تبلیغات
    - ترویج و ترفیع
  9. استفده از دانش برند ثانویه به عنوان اهرم برای ایجاد ارزش ویژه برند

اکنون که یک نمای جامع از برند و مفاهیم برند به دست آمد به مسئله اصلی می‌پردازیم.


 

 برند در گردشگری

همان‌طور که در بالا بیان شد، تقریباً هرچیزی را می‌توان برندسازی کرد. گردشگری و محصولات آن نیز جدا از این موضوع نیست. بنابراین محصولات گردشگری که شامل مقاصد و خدمات و کالاهای ملموس و ناملموس آن است نیز قابلیت برندسازی دارند.

اما در این‌جا ما بیش‌تر منظورمان برند مقصد گردشگری است. برند مقصد گردشگری در مقیاس‌های مختلف جغرافیایی قابل بحث است؛ روستایی، شهری، منطقه‌ای، استانی و کشوری.

هرم هویت برند مقصد گردشگری

اهمیت برند و برندسازی در گردشگری ملی

  • ایجاد تمایز مقاصد گردشگری با دیگر مقاصد و محصولات گردشگری
  • ایجاد و تقویت مزیت‌های مقاصد یا دیگر محصولات گردشگری
  • اهرمی ناملموس در توسعه دیگر بخش‌های اقتصادی، سرمایه‌گذاری و صادرات
  • حفظ، پایداری، توسعه و صادرات فرهنگ
  • یک‌پارچه‌سازی و هدفمند نمودن اقدامات بازاریابی و تبلیغاتی و در نتیجه افزایش بازدهی آن‌ها
  • تقویت و شکوفایی فرهنگ و هویت ملی
  • کارکردهای سیاسی و دیگر راهبردهای ملی

آیا داشتن برند ملی گردشگری ضروری است؟

بله. با توجه به نکاتی که در اهمیت برند ملی گردشگری بیان شد، جهت موفق بودن اقدامات بازاریابی و تبلیغاتی و رونق صنعت گردشگری چه در بخش گردشگری داخلی و چه در بخش گردشگری بین‌المللی (ورودی)، داشتن برند از ابهامات عملیاتی می‌کاهد و بر تمرکز فعالیت‌ها تأثیر مثبت می‌گذارد و از این منظر، رشد و توسعه صنعت گردشگری را شتاب می‌بخشد. از طرفی، از پراکنده‌کاری‌ها، اقدامات جزیره‌ای و خارج از نُت نواختن‌ها در تمامی ابعاد مدیریتی گردشگری کشور جلوگیری می‌شود.

به این ترتیب، دارا بودن برند ملی گردشگری یک ضرورت است.

البته، داشتن برند گردشگری برای مقاصد جزئی‌تر مانند شهرها نیز امری بسیار مهم است که بسیاری از شهرهای مشهور و پررونق جهان از آن بی‌بهره نیستند؛ (در داخل ایران نیز اصفهان بدون برنامه اصفهان نشده است)

برند ملی گردشگری چیست؟

برند یک کشور، در واقع بیان‌کننده ویژگی‌های آن کشور و در جهت افزایش شهرت و ترویج آن ویژگی‌ها است. در مفهوم برند ملی یک کشور، همه چیز از حوزه سیاست تا مسائل اجتماعی، اقتصادی، تاریخ و فرهنگ، مذهب، ویژگی‌های جغرافیایی، ویژگی‌های مردم‌شناختی و مانند آن، دخیل هستند.

نام و نشان برند یک کشور، بر تصویرسازی آن کشور در جامعه جهانی تأثیر به‌سزایی دارد ولی خود می‌تواند سرچشمه‌گرفته از تصویر آن کشور باشد. این تصویر می‌تواند هم ساختگی باشد و هم براساس واقعیت و هم ترکیبی از این دو. در هر حال، تصویری که یک کشور ارادی یا غیرارادی از خود نشان می‌دهد، هویت اصلی آن کشور در دید گردشگر خواهد بود.

برند یک کشور از این جهت که باعث ایجاد تفاوت (تمایزسازی) می‌شود در تصمیم خرید گردشگران و مسافران تأثیر بسیار زیادی دارد و این تأثیر از یک جهت می‌تواند منطقی باشد و از یک جهت احساسی؛ و معنای همه این موارد، رشد و توسعه صنعت گردشگری آن کشور است.

 برند مقصد گردشگری

تفاوت‌های برند ملی کشور با برند تجاری معمولی

  • برند تجاری معمولی در مالکیت شخص است ولی برند ملی کشور مالکیت خاصی ندارد و برای «همه ابعاد و افراد» آن کشور است.
  • برند تجاری معمولی ویژه یک محصول یا یک سری خاص از محصولات است ولی برند ملی کشور ویژه یک محصول خاص نیست.
  • برند تجاری معمولی از عوامل خارجی اثر نمی‌گیرد ولی در طراحی و مدیریت برند ملی کشور عوامل خارجی (مثال: سیاست و روابط بین‌الملل) بسیار مهم هستند.
  • هدف برند تجاری معمولی سود است ولی هدف از برند ملی کشور، فراتر از سود، به مباحث مصلحتی در زمینه هویت، فرهنگ و جایگاه جهانی و مانند آن می‌پردازد.
  • در نمادسازی برند تجاری معمولی نشان‌ها و علائم کم هستند ولی در نمادسازی‌ برند ملی کشورها، نشان‌ها و علائم بیشتری به کار می‌روند.

 برند ملی گردشگری ایران

برند ملی کشوری مانند ایران، باید طوری باشد که تقریباً تمام جنبه‌ها و ابعاد مهم ویژگی‌های این کشور را پوشش دهد. به طور کلی ایران چه ویژگی‌هایی دارد که باید به آن‌ها دقت شود؟

  1. تاریخ و تمدن کهن
  2. جغرافیای سیاسی بسیار ویژه
  3. جغرافیای طبیعی ویژه و چهار فصل بودن
  4. داشتن دو ساحل و انواع جاذبه‌های طبیعی
  5. فرهنگ غنی (اقوام، ادبیات، صنایع‌دستی، موسیقی، مذهب، معماری، هنر و ...)

چرا انتخاب فرش یا زعفران برای برند ملی گردشگری ایران یک اشتباه راهبردی است؟

همان‌طور که می‌دانید مدتی است که از زعفران و یا فرش به عنوان نشانِ (لوگو) ایران سخن گفته می‌شود. اما انتخاب این دو نشان، اشتباه راهبردی در تعیین برند ملی گردشگری ایران است. دلیل این امر چیست؟

اگر ویژگی‌ها و ابعاد مورد اهمیت به لحاظ راهبردی را به تصویر بکشیم، تصویر زیر حاصل می‌شود:

زعفران و فرش برای برند ملی گردشگری ایران

اگر وضعیت آرمانی هویت برند ملی گردشگری ایران، وضعیتی باشد که وزنی قابل توجه از هر یک از ابعاد اجتماعی، سیاسی، طبیعی و جغرافیایی، تاریخی و فرهنگی و اقتصادی را داشته باشد، وضعیت آرمانی فرش یا زعفران روی دو مفهوم بیشتر نخواهد بود.

البته برخی معتقدند که فرش، معانی خیلی بیشتری را در خود دارد، با این‌که درست می‌گویند ولی آیا واقعاً آن چیزی که کارشناس‌ها از فرش می‌دانند همان چیزی است که به گردشگر القا خواهد شد؟ آیا مدیریت صنعت فرش کشور با مدیریت صنعت گردشگری، یک‌پارچه خواهد بود؟ آیا ضمانتی است که این دو صنعت در استراتژی‌ها تداخل نداشته باشند؟ دیگر مفاهیم و ویژگی‌های ایران چه می‌شود؟ ایا فرش بیان‌گر و پاسخ‌گوی کامل توقعات مدیریت صنعت گردشگری از یک سو، و گردشگران خارجی از سوی دیگر است؟

روشن است که پاسخ این پرسش‌ها منفی است؛ شاید از این دو بتوان به عنوان زیربرندها و برای ایجاد دانش برند ثانویه استفاده کرد و نه به عنوان «هویت اصلی کشور ایران».

کشوری با ویژگی‌های ایران چه برندی باید داشته باشد؟

کشوری با ویژگی‌های ایران بهتر است برندی داشته باشد که هم برآمده از تاریخ و تمدن آن باشد، یعنی ریشه عمیق هویتی داشته باشد و هم نمایان‌گر وضعیت فعلی اجتماعی و طبیعی. همچنین باید با چشمانی باز وضعیت سیاسی و جغرافیای سیاسی کشور را نیز در دید داشته باشد؛ زیرا بر همگان واضح و آشکار است که حجم تبلیغات منفی علیه ایران بسیار زیاد است و ممکن است متأسفانه همچنان این روند ادامه داشته باشد.

پس، برندی هوشمندانه که به نوعی پاسخی به شاخص‌های بیان‌شده بدهد، برند آرمانی ایران خواهد بود.

هویت آرمانی برند ملی گردشگری ایران

پیشنهاد دکتر توریسم برای برند ملی گردشگری ایران

اگر با گردشگران خارجی گفتگو کرده باشید، به ویژه در پایان سفر خود به چند نکته زیر اشاره می‌کنند:

  1. ایرانیان مهربان و مهمان‌نواز هستند.
  2. ایران کشور زیبایی است.
  3. ایران کشوری تاریخی با تمدن کهن است.

اما آن‌چه که بیش‌تر از همه و تقریباً در تمامی مواقع بیان می‌شود مورد نخست است، یعنی مهمان‌نوازی و مهربانی ایرانی‌ها.

 

پیشنهاد دکتر توریسم برای برند ملی گردشگری ایران، کار روی این مفهوم و ویژگی منحصر به فرد است که برای این پیشنهاد دلایل زیر را می‌توان برشمرد:

دلیل نخست: مهمان‌نوازی یک مفهوم کاملاً انتزاعی و قابل بسط و توسعه در هر قالبی است. به این ترتیب، این مفهوم انتزاعی را در تمامی اقدامات بازاریابی و در تمامی محصولات گردشگری می‌توانیم استفاده کنیم.


 

دلیل دوم: بدل به تبلیغات منفی علیه ایران

همان‌طور که می‌دانید، مدام بر ناامنی ایران و همچنین دیگر مسائل منفی و دروغ تبلیغات کلانی انجام می‌دهند و این در مدل‌های تحلیلی، یک تهدید تلقی می‌شود. بنابراین اگر نشان و نماد کشور، نمایان‌گر دوستی و آشتی و مهربانی باشد، آیا مخاطب را به پرسش‌گری وا نمی‌دارد؟

پس از آن، تمامی اقدامات بازاریابی و تبلیغات نیز با استفاده از این مفهوم، قطعاً در خنثی‌سازی این تبلیغات منفی نقش به‌سزایی خواهند داشت.


 

دلیل سوم: ریشه‌های تاریخی، فرهنگی، تمدنی و مذهبی مهمان‌نوازی و مهربانی

مهمان‌نوازی و مهربانی، مفاهیم کلانی هستند که بی‌دلیل در ایرانیان متبلور نگشته است. این دو ریشه در سرگذشت و هویت تاریخی و تمدنی این سرزمین دارد و برگرفته از فرهنگ و مذهب و سرگذشت آن است. بنابراین، در تبلیغات محصولات مختلف گردشگری کشور، از این دو مفهوم می‌توان بهره برد.


 

دلیل چهارم: راه برای خلاقیت باز است.

همان‌طور که بیان شد، مهربانی و مهمان‌نوازی، مفاهیم انتزاعی هستند. در نتیجه، جا برای خلاقیت‌های هنری و روایتی (یعنی در خلق محتوای تبلیغاتی و ترویجی) بسیار است.

همچنین این خلاقیت‌ها را در شیوه‌های تبلیغات و بازاریابی چریکی نیز می‌توان اعمال کرد.


 

دلیل پنج‌ام: بیان‌گر وضعیت فعلی کشور است.

برخی نشان‌ها محدودیت زمانی دارند. یعنی در یک بازه زمانی خاص معنا و مفهوم دارند. ولی مهربانی و مهمان‌نوازی تاریخ انقضا ندارد و مدام می‌توان پیام‌های درونی آن را نوسازی کرد.


 

دلیل شش‌ام: بیان‌گر تمامیت قومی و جغرافیایی ایران است.

برخی نشان‌ها محدودیت جغرافیایی در مفاهیم خود دارند. ولی مهربانی و مهمان‌نوازی مختص کل ایران با تمامی اقوام و فرهنگ‌های آن است.


 

دلیل هفت‌ام: بیان‌گر رفتار اجتماعی فعلی ایرانیان است.

بعد زمانی و مفهومی مهمان‌نوازی و مهربانی، محدود به هیچ بازه تاریخی نیست. بنابراین این مفاهیم بیان‌گر جامعه فعلی در زمان فعلی است. در نتیجه گردشگر با ورود به کشور احساس دوگانگی در پیام دریافتی و آن‌چه می‌بیند نمی‌کند.


 

بسیار خب، اکنون که مهربانی و مهمان‌نوازی را برای برند ملی گردشگری ایران پیشنهاد دادم، پرسش این‌جاست که آن‌را چگونه به تصویر کشید؟

چندی است که این بررسی را انجام داده‌ام و در تمامی پژوهش‌ها و بررسی‌ها موردی را یافته‌ام که قابل توجه است.

در سنگ‌نگاره‌های تخت جمشید، رویداد بسیار جالبی رخ می‌دهد و آن «اهدای گُل» است. کارشناسان معتقد هستند که این گل، نیلوفر آبی است.

مفهوم نمادی این گل:

  • صلح و دوستی جهانی
  • مظهر عشق
  • عبادت
  • کمال
  • زیبایی
  • تندرستی
  • حمایت از هر موجود زنده‌ای
  • قدرت حاصل‌خیزی زمین
  • باروری
  • کام‌یابی
  • روشنایی

نیلوفر آبی

 

بحث درباره نماد و فلسفه آن بماند برای کارشناسان این حوزه. اما آن‌چه که مشخص و روشن است این است که این سنگ‌نگاره از سه جهت بسیار راهبردی و مهم است:

  1. معانی و مفاهیمی که گل نیلوفر آبی در خود دارد چه به لحاظ گل بودن و چه به لحاظ معنای تاریخی و فرهنگی آن، تقریباً تمامی ابعاد مفهومی مانند فرهنگ، معنویت، جامعه، مردم، دوستی، مهربانی، محیط‌زیست، زیبایی و ... را پوشش می‌دهد.
  2. فعل اهدای گل.
    در کنار وجود گل نیلوفر آبی در این سنگ‌نگاره، فعلِ اهدای گُل تأثیر و معنای آن را چندچندان می‌کند. اهدای گل در تمامی فرهنگ‌ها و ملل، یعنی اظهار محبت، دوستی، عشق و صمیمیت؛ یعنی مهربانی و مهمان‌نوازی. (مهمان حبیب خداست)
  3. از دل یک اثر تاریخی جهانی است.

 

نیلوفر آبی تخت جمشید

بنابراین بیرون‌کشیدن تصویر نماد و برند گردشگری ایران از این سنگ‌نگاره، به دید نگارنده این مطلب، بهترین گزینه برای برند ملی گردشگری ایران با توجه به وضعیت فعلی کشور و جامعه بین‌المللی است.

با این‌که گرافیست نیستم اصلاً، تقریباً یک سال پیش این تصویر را از این سنگ‌نگاره برای خود کشیدم و این‌جا قرار می‌دهم تا منظورم را بهتر برسانم:

 لوگوی ایران

توجه: این طرح، یک طرح گرافیکی حرفه‌ای نیست و فقط جهت بیان مفهوم و منظور نگارنده است.

 

نتیجه‌گیری و سخن پایانی

برند ملی گردشگری ایران، با عنایت به این‌که کشور ایران از ابعاد مختلف ویژگی‌ و شرایط خاصی را دارد، باید بتواند تمامی این ویژگی‌ها را نمایندگی کرده و به آن‌ها پاسخ‌های شایسته دهد. زعفران، فرش و یا موارد دیگر اصلاً قابلیت تبدیل شدن به یک نماد ملی گردشگری را «برای کشور ایران» ندارند. اگر کشور ما کشوری کوچک در یک نقطه دیگر بود و محصولات و ویژگی‌های مختصری داشت، بله، قابل بحث بود. اما ما با کشوری طرف هستیم که خوش‌بختانه در تمامی ابعاد محصولات گردشگری حرفی برای گفتن دارد، و این یک مسئولیت بزرگ را متوجه برندسازی کشور می‌کند.

بنابراین، به دید نگارنده، بهترین گزینه برای برند ملی گردشگری ایران، مفهوم مهربانی و مهمان‌نوازی با تصویر اهدای گل مذکور است.


اعتبار این ایده: ایده مهربانی و مهمان‌نوازی و طرح سنگ‌نگاره اهدای گل نیلوفر آبی، برای نخستین بار توسط مهران سرفلاح، مؤسس و مدیریت دکتر توریسم در بخش بیانیه‌های تخصصی وب‌سایت دکتر توریسم بیان گردیده و منتشر می‌شود و حقوق معنوی آن محفوظ به نگارنده می‌باشد.

اطلاعات نویسنده
Mehran Sarfallah
درباره نویسنده:
مؤسس و مدیریت دکتر توریسم؛ بنیان‌گذار خدمات مدیریت گردشگری در ایران. او کارشناس بازاریابی و استراتژیست دیجیتال نیز می‌باشد.